De kijkdames en de marathonloper

'Meneer is een marathonloper'. Ik zit in een hokje bij de opticien. De ene dame draait aan knoppen om de passende lens te vinden voor mijn verrassend platte oogbollen. De andere dame, die mij eerder hielp, steekt haar hoofd om de deur. Zij noemt mij 'de marathonloper'. Dat heeft ze schijnbaar onthouden. Ik heb dat echter nooit zo gezegd.

'Nou, een halve marathonloper', zeg ik dan ook, en niet zo'n heel beste denk ik erbij. Hoe dan ook, de dames besluiten mij een extra plusje in de lens te geven. Goed idee, kan ik strak de Garmin weer aflezen tijdens het lopen. Dat lukt me nu niet.

Het is een zorgvuldig werkje. Ik ben al aan mijn derde testsetje lenzen toe. De dames zijn duidelijk aan het finetunen iedere keer als ze me weer strak in de ogen kijken.

J. op het Kerkepad

Kijken is zo wie zo een thema deze zaterdagochtendtraining. 'Dit is een pas een leuk nieuw paadje', zegt roeister J. dolenthousiast. Ze denkt dat we een volslagen nieuwe weg zijn ingeslagen. 'Dit is het kerkepad', antwoord ik droogjes. Het is bijna het zaterdagochtendstandaardclichépad. Toch roept ze op een gegevens moment de groep tot de orde. 'Stop! Kijk toch eens hoe mooi!'
Is het een truc om even op adem te komen?

Het lopen is heerlijk. Een zonnetje in combinatie met een verkoelende wind en prachtige hollandse luchten. Ruim 24 kilometer heb ik eenmaal thuis op de teller. In het park dichtbij huis heb ik dan nog even flink doorgetrokken en pers er een gemiddelde van 15 km/per uur uit over 300 meter. De vorm is terug, ik ben nu eenmaal geen warmweerloper.........

Voor de datafreaks: 24,21 kilometer waarvan drie kilometer onder de 5 minuten (4:54 2x en 4:50)