Op de planning stond een heuveltraining. Die heuveltjes zaten er ook wel degelijk in. Het mooie: tot voor een jaar geleden ontploften de kuiten heuvelop. Nu zit er meer macht in de benen en loop ik op kracht naar boven.
De training loont dus. En natuurlijk wel - geinspireerd door een blogstukje van Edwin - op de koffiemolen steeds naar boven. (zie ook: http://lekker-weg.com/?p=2587: hij schrijft dat hij indirect op zijn flikker krijgt omdat hij te snel klimt, zelf spreekt hij sindsdien van de koffiemolentjes-tred en pruttelt langs mij naar boven).
Terug in de kantine komen trainer W. en loper H. (stevig behaard, ik vraag me steevast hardop af wanneer hij zijn wintervacht afstoot) met het knoepen van knieën, een vorm van knarsen en een verondersteld loperskwaaltje. Even later legt iedereen de hand op de knie en voelt zijn eigen 'knoepen'.
H. denkt dat het een Achterhoeks woord is. 'Knoepende Kneene' klinkt inderdaad erg Achterhoeks. Vraag me niet waarom, maar even later stap ik op de fiets met het beeld in mijn hoofd van 'kniene met knoepende kneene'. Arme langoren......
PS: het was een kwalitatieve training, nog geen 10 kilometer, daar ga ik mijn datafreaks niet mee vermoeien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten