Teutoonse donder

Om exact 19.06 uur rennen we bij Ciko naar buiten. Exact om 19.07 uur rennen we weer naar binnen. Trainer M. voelt aan zijn ribben dat er iets niet in de haak is. Dezer dagen zijn die ook nog eens dubbel gevoelig, dus we nemen hem extra serieus.

Dreigende onweersbuien vanuit Duitsland pakken zich dan ook samen boven het clubhuis. Teutoonse donder, zal ik het noemen. Toch persen we er even later een pyramidetje uit met een totale lengte van 7,9 kilometer in park Klarenbeek.

M. blijft continu het naderend front in de gaten houden. Hij wil geen enkel risico lopen met de groep en ik geef hem daarin gelijk.

Achteraf hoor ik dat groep 4 een veel meer pragmatische oplossing heeft gekozen. Zij lopen tijdens het onweer 1200-tjes rondom het strooiveld op de Apeldoornseweg. Het is natuurlijk dé plek om door de bliksem te worden getroffen: je slaat dan letterlijk in één klap de hele begrafenisceremonie over, dat scheelt weer in de kosten........

Voor de datafreaks: hoogste snelheid 15,4 km per uur (waarschijnlijk toen we onder leiding van trainer M. weer naar binnen renden).