Een beetje tam......

Gisteren lopen we acht keer 800 meter met 30 sec tussenpauze en 5 minuten tussen de eerste en laatste vier. Ik loop achteraan, deels omdat ik me niet over de kop wil lopen, deels omdat ik toch ook mijn benen voel. Dat voelt dus niet goed, achteraan lopen en zware benen hebben.

De ommekeer komt als ik het blogstukje lees van Coach J. Ik citeer: 'maar de Garmin geeft toch echt 12,8 tot 13,4 km/u aan op de 800'tjes'. En verrek, als ik de mijne analyseer kom ik zelfs op 13,4-13,8km/per uur. Dat is best pittig op mijn niveau, geen wonder dat het zware benen zijn. Het zegt ook iets over de staart van groep vijf: het overall niveau ligt best hoog.

Ook ik kreeg een mailtje van onze Ierse trainer G. Zijn prestatie op de texel 60km is echt heel goed. Dat heb ik tot me genomen. Maar ik was nog meer onder de indruk van zijn trainingsopbouw met in de piekweek 140 trainingskilometers.

Dat besef je niet als hij weer eens fris komt opdagen om een traininkje te geven. Ik vind zijn trainingsschema net zo'n grote prestatie als de loop zelf. Iets zegt me dat ultra F. en trail-adept E. ook beter hadden gelopen met zo'n bijna militaire voorbereiding. Ze lopen toch meer op gevoel.

Het moeilijkste is om rustig te lopen, begrijp ik als ik alle stukjes nalees. G. liep nergens harder dan 10 km per uur. Normaal trek ik zelfs daar mijn neus voor op, maar ultra-lopen is toch van een iets andere orde. Het schijnt dat je ook minimaal één keer per 50 km je maag moet legen.

M. en ik zoeken naar een volgende uitdaging. Goed voor ons en voor de site. Het worden immers tamme stukjes op deze blog en ik wil richting 1:40 op de halve. M. denkt dat ze met de conditie van Rotterdam in de benen ook voor een PR. kan gaan. We hebben het erover. Ze gelooft dat ik fysiek die 1:40 aankan. 'Maar het zit er niet in, in je hoofd', voegt ze daaraan toe. Potverdomme, daagt ze mij uit?
Update: het wordt de Maasdijk halve marathon.