Kiefte

In het VIP-hoekje

Soms zijn de saaiste stukjes om te lezen de best gelopen wedstrijden. Alles klopt immers. Je loopt lekker, je hebt geen pijntjes en aan het eind heb je een PR. Dat is ruwweg het verhaal van gisteren en dit wordt dus een saai stukje. 'Vrolijk' is een woord dat daarbij past. Ik heb de midwintermarathon (27,5 km) met enig plezier gelopen en dan gaat alles prima.

Het begint met een appeltaart en eindigt met chinees.

Zo kun je de dag samenvatten. M. maakt een appel plaattaart. Die eten we op voordat we vier man sterk met één sterke vrouw naar Apeldoorn gaan.. De amazone zal een duizelingwekkende 2:09 lopen op de 27,5 km en haar geest heeft al voor 92% de beslissing genomen om met ons Rotterdam te gaan lopen. Top! Die 8 procent tikken we er wel bij. C. welkom bij de club!

Prof J., ultra F., trail-adept E. en ondergetekende vergezellen haar. De amazone loodst ons soepeltjes de vip-ruimte binnen en wij vinden al snel ons Orpheushoekje. Verder is het stiller dan voorheen. De crisis slaat toe bij sponsor Centraal Beheer. Zelfs de soep is al snel op, te weinig dus. Maar de gastvrijheid blijft natuurlijk subliem.

2014 (rood is 12km/uur)

2013 (langzamer dus)

In de wedstrijd sta ik naast de pacer met A2:20. Dat is sneller dan de 2:26 van vorig jaar en besluit de man te volgen. Als een beest spurt hij weg, niet meer gezien. Het wordt het raadsel van de dag want ik loop 2:17. Moet hem gepasseerd zijn. Zou de lucht langzaam uit zijn ballonnetje zijn gelopen?

Ook F. gaat er vandoor net als Prof J. en de amazone. Die laatste twee zie ik pas bij de finish terug. F. is ergens de bosjes in gedoken op het moment dat ik langs kom. Hij eindigt achter mij.

Wat blijft bij van de wedstrijd? Het tempo ligt lekker op 12 km per uur. Ik word geëscorteerd door twee politiemensen die ik halverwege en bij de finish zie. Een man achter een kinderwagen rent me voorbij. Ik haal hem hellingop weer in. De steile weg naar de echoput is lang niet zo steil als gedacht en het weer is fantastisch. Mijn moeder zou hebben gezegd: 'he leup as ne kiefte' en dat vat het wel samen.

En ja, 's avonds thuis is er geen zin om te koken. Het wordt dus chinees. Best wel saai, toch.