Snelle jongen.....

De Posbankloop zit bij velen nog in de benen dus we lopen een herstelloopje met - voor de niet-lopers - een aantal versnellingen. Ik besluit om kalm aan te doen. Dat zal dus niet lukken.

Bij de eerste versnelling loop ik op met T. die al pratend het tempo opvoert. Ze is net hersteld van een kneus-teen vanwege de verbouwing dus het gaat weer. Zij is een snelle dame. Ik loop mee. Ze begint zwaarder te ademen, maar ik loop nog steeds soepel mee. H. achterhaalt ons in een stevig tempo. Hij behoort tot de snelle jongens. Hij daagt me uit als hij passeert. Ik laat hem gaan.

Bij de tweede versnelling loopt H. weer weg. Ik voer het tempo op en eigenlijk heel soepel achterhaal ik hem. Vervolgens geven wij beiden nog een dot gas. Wij zijn nummer twee en drie op het eind van de versnelling na de klim voorbij de boerderij in het Sonsbeekpark. Misschien iets buiten adem, maar de benen voelen nog steeds niks.

Bij de laatste versnelling richting Steenen Tafel zegt Coach W. 'die is voor jou'. Tja, dan moet je wel en in een fors tempo vlieg ik omhoog. Wederom zonder een centje pijn in de benen kom ik boven, wel een ietwat hogere hartslag.

Wat moet je nu met zo'n training? Ik behoor deze training tot de snelle jongens, maar ja, de echt snelle zijn er niet of herstellen van de Posbank. Zo goed kan ik nooit zijn. Ik graaf in mijn geheugen.Dit rondje hebben we vaker gelopen en ik voel me toch duidelijk sterker dan de voorgaande jaren.

Zou ik een goede periode ingaan nu het wat kouder wordt? Het wordt spannend op deze blog!