Blijmoedige jongeman

Terwijl ik voor de training met onze Britse loper R. sta te kletsen, komt er een blijmoedige jongeman onze hand schudden. Ja, hij loopt al een tijdje. Ja, hij rent drie keer in de week voor zichzelf. Ja, hij wil wel eens een groep lopen, dus komt hij zich voorstellen. Vandaar die ferme handdruk.

Ik kijk naar zijn schoenen. Die zijn van het baansoort. Trainer M. loopt er soms ook mee. Lichter en sneller dan de schoenen die de gemiddelde loper van groep vijf draagt. Ik zeg op basis van de schoenen tegen R. dat het wel een snelle jongen moet zijn.

R. is nog niet overtuigd. Hij zegt: 'Sometimes it has got the gear, but no idea'. Daar moet ik hard om lachen. Ik denk ook aan de dikbuikige wielrenners met hun carbonfietsjes die Ciko met regelmaat frequenteren.

De training gaat lekker. Ruim 15 kilometer duurloop over de nog bloeiende hei. Slechts één melancholiek puntje: loper J. heeft zijn fluoriscerend winterhesje aan. Om half negen schemert het inderdaad. De zomer loopt ten einde. Niet voor M. en mij overigens. Wij hebben de eerste dag van de vakantie en gaan de zon opzoeken. Even zal er de komende weken niet gerend worden.............

Voor de datafreaks: ik nader ook een nieuw paar schoenen. Sinds april toch al weer 879 kilometer onder de zolen.