Zo krijg je dus een stukje romantiek op de zaterdagochtendduurloop. De honden in ieder geval dartelen om elkaar heen en lijken het nieuwe geluk goed te keuren. Ik ben dan al ruim 18 kilometer onderweg en laat het verhaal rustig landen.
Verder gaat het over stofzuigen, het huis poetsen, een beker melk over het laminaat, dat de man de binnenboel doet en de vrouw de buitenboel, onze Roomba en overspel. Dat laatste verdient enige toelichting. Op een bospaadje staat een auto met stationaire motor. De dame van het autootje schuift een paal aan een ketting weg.
We zijn ietwat verbaasd. Waar komt ze vandaan? En mag ze daar zijn? Vervolgens hoppen de gedachten naar een wild woest romantische nacht die de dame in een hutje (schaapskooi?) in het bos moet hebben doorgebracht met haar hartstochtelijke minnaar.
 |
| aan het eind proberen de 10 km/per uur gemiddeld te halen |
Dat leidt weer tot een anecdote van een kennis van H. die in een hotel werkt en daar de buurman met een dame tegenkwam. Die huurde een kamer voor enkele uren. 'Misschien voor overleg', vraag ik nog om de buurman te helpen.
Kortom, onder het lopen gaat het ergens over.
Dat lopen zelf gaat prima. Ietwat vermoeide benen na een stevige trainingsweek, maar toch. De temperatuur is aangenaam, de motregen werkt verkoelend en de hartslag ligt tien slagen per minuut lager dan normaal. Thuis staat M. op me te wachten. Ja, ze heeft gepoetst en stofgezogen en gaat een eitje voor me bakken, op spek! Overspel zit er deze zaterdagochtend voor haar effen niet in.
Voor de datafreaks: 24,24 km in 10,0 km/per uur. Het was tot aan Ciko 9,9 km/per uur dus ik heb er maar even de sokken ingezet dwars door het park.
1 opmerking:
En dan mist nog de Lorelei, wat een romantiek! Jammer dat trainer G. niet mee liep, ook goed voor het vinden van romantische spots tijdens de training. Hij had dit vast geweldig gevonden.
Een reactie posten