Achteraf bedenk ik pas wat er dit keer anders is. Dat is natuurlijk het ontbreken van het zinnetje 'voor de mensen die willen'. We lopen namelijk een pittige duurloop met daarin 4 keer vijf minuten in een hogere versnelling. Normaal is die versnelling facultatief, 'voor de mensen die willen', maar gister viel dat zinnetje niet. Ik versnelde dus gewoon vier keer mee.
Vijf minuten in een hogere versnelling binnen een duurloop van 17,8 kilometer, dat is behoorlijk pittig. Het gaat dan ook stroef, de eerste keer. Althans zo voelt het. Bij de tweede keer denk ik dat vijf minuten pakweg een kilometer is, misschien iets meer. Ik zoek dan ook een punt op de horizon, een km ver weg. Daar is het vervolgens relatief makkelijk naartoe lopen.
Een andere keer denk ik 'het is maar twee rondjes op de baan en iets meer'.
Pas als de vier keer vijf minuten erop zitten loop ik wat vrijer. Dan gaat het ineens ook soepeler. Trainer W. en ik hebben zelfs de aandrang om nog even te versnellen. Hij omdat hij zaterdag de Roparun loopt van Parijs naar Rotterdam. En ik.....waarom ik eigenlijk? Nou gewoon, omdat de benen dan pas goed voelen en zijn ingelopen.
Voor de datafreaks: maximale snelheid 14,3 km per uur
Geen opmerkingen:
Een reactie posten