Hazelworm, herten en stof

'Stop', roept trainer M. en de groep komt abrupt tot stilstand. Bijna hebben we een hazelworm verpletterd. Wij staan stil en kijken met de loopgroep even naar deze uitgerekend pootloze hagedis, nemen een fotootje en rennen verder. Bijna 25 kilometer maken M. en ik deze zaterdagochtend omdat we ook van huis naar Ciko rennen.

Voor de eerste keer is het echt hemdjesweer: de zon schijnt, er is een olijke bries en het loopt aangenaam. We lopen ook een stukje Terletse heide, daar komen we eigenlijk niet vaak. Trainer M. heeft het rondje uitgestippeld roept van achter te pas en te onpas: 'linksaf het mountainbikepad op' of 'rechts naar het mountainbikepad' of 'een stukje rechtdoor, we volgen het mountainbikepad'.

Hardop vragen we ons af of de brave man in een identiteitscrisis is beland. We zijn toch echt aan het rennen op de hei en hij zit virtueel op de fiets. Een stoffige hei, zo blijkt als M. haar appeltje na afloop opheeft en de de sokken uittrekt. We hebben dan al een prachtig groot edelhert ons pad zien kruisen. Eigenlijk lopen we in een live-biologieles op zaterdagochtend, dat is behoorlijk aangenaam.

Door de warmte verliezen we flink wat vocht. Trainer M. spoort ons aan om langzaam te blijven lopen als we drinken, niet stilstaan. Daar zullen we profijt van hebben in de wedstrijd. Ik neem me voor dat vanavond ook bij Coach J. te trainen. Hij geeft een verlaat verjaardagsfeestje!
Voor de datafreaks: 24,9 kilometer met een gemiddelde van slechts 9,7 km/uur. De hartslag ligt bij deze warmte dan ook op een normaal niveau.