Gastblog M. (14): Vrijdagse herstel-ochtend

De vrijdag is mijn domein: P. aan het werk, mijn vaste vrije dag, de hele dag aan mezelf. De vrijdagochtend gebruik ik om te herstellen van de werkweek en de Ciko-donderdagavond-training met verse broodjes van de bakker, door P. in alle vroegte vers geperste sinaasappelsap en de Volkskrant. En op deze mooie lentedag doe ik dat op het bankje in de zon bij onze recent aangelegde vijver. Ik wilde graag 'iets met water' in de tuin en de tuinman en P. hebben deze wens van mij aangegrepen om zich helemaal uit te leven in een fikse vijver.

In zo'n fikse vijver horen natuurlijk vissen en die zwemmen er sinds een week of wat dan ook in de rondte. Een stuk of 16 zijn het er: shubunkin, goudwindes, goudminnow, zonnebaars en de goudvissen Goudje en Ollie. P. heeft zich daarbij plechtig voorgenomen vooral níet de strijd aan te gaan met reigers. We voeren al een verbeten strijd met de buurt-katten die onze tuin  proberen te veroveren. Een stijd met reigers kan P. er niet bij hebben.

Zittend bij onze vijver, deze ochtend, zijn het onze visjes die me zorgen baren. P. signaleerde deze ochtend een reiger in de tuin en sindsdien hebben we van de visjes niets meer vernomen, ook na het strooien van een handje overheerlijk visvoer. Het leidt tot de volgende sms-wisseling:

M, 9.27 uur: Visjes gevoerd, geen vis te bekennen. Nu hoop ik maar dat ze van schrik voor die reiger niet boven durven te komen. Maar ik vrees dat die reiger een lekker ontbijtje heeft gehad.
P, 9.29 uur (hoopvol): Duurt altijd ff ........
M, 9.55 uur (realistisch): Nou ......... voer gegeven, kwartier gewacht, geen visjes, naar de bakker gefietst, voer nog onaangeroerd, nu ontbijt & krant op het bankje bij de vijver, nog steeds niets.
P, 10.01 uur (nog een beetje hoopvol): Kolere, hopelijk zijn ze ondergedoken ....... echt spijtig. Ik ga keihard aan de slag. Eens kijken wat er mogelijk is.
M, 10.34 uur (immer realistisch): Nog steeds geen vis te bekennen. Het voer dobbert troosteloos in het rond. Ga je nu toch de stijd aan met de reigers????
P, 10.36 uur (nu écht boos op die rot reiger): Ik begin met prikkeldraad, mortiergranaten, herdershonden en 2.000 volt. Werkt dat niet, kom ik met zwaardere middelen. We moeten immers voorzichtig zijn, het mag de sfeer van de tuin (door een vriendin getypeerd als 'Zen-tuin', red.) niet aantasten ...........

Inmiddels is er nog steeds geen vis opgedoken. De realiteit is hard: ik ben alweer verdiept in de Volkskrant, een artikel over een 'internationale denktank' die NOC*NSF gaat adviseren op weg naar Londen 2012. Onder hen de Nederlandse hoogleraar aan de universiteit van Birmingham, Akser Jeukendrup, die gegrepen is door 'energie-vraagstukken'. Volgens Jeukendrup, zelf amateur-triatleet, moeten marathon-lopers onderweg meer voeding tot zich nemen, zo'n 60 gram koolhydraten per uur opgelost in een liter sportdrank. Hij is al jaren bezig een sportdrank te ontwerpen. Het drankje is niet in de handel, maar op verzoek van sporters stelt hij het recept wel beschikbaar.

In het vrijdagochtend-zonnetje bij de vijver - zonder vissen - mijmer ik over mental-coach J., die dit najaar toch weer voor de marathon Amsterdam gaat. We hebben het gisteravond tijdens de training nog gehad over eten en drinken tijdens de marathon. Misschien is het recept van Jeukendrup wat voor hem. En misschien ook wel voor mezelf. Het enthousiasme van J. heeft me toch aan het denken gezet om samen met hem Amsterdam te gaan lopen. Wat J. over de streep trok was het filmpje van P. over mijn marathon Rotterdam. Uit voorzorg bekijk ik dat filmpje maar even niet .........
Update: P. is weer thuis, voert de vissen en zij zijn er allemaal nog inclusief Goudje en Ollie, de twee vissen uit de kom van kleine T. die toch liever een hagedis wilde en de vissen in soort van free Willy beweging in de vijver donderde.