Een bom en een mandaat

Links ons parcours, rechts
realtime bomdemontage (bij rode pijl)

Een herstelloopje, zo heet dat na een wedstrijd. Dus doen we een herstelloopje. Een paar kilometer verder demonteren handvaste EOD-mensen een vliegtuigbom. Ook een leuke hobby voor de dinsdagavond.Geen plof, het lukt.

De wedstrijd van afgelopen zondag ben ik al fluitend vergeten, al proberen de Ciko-mensen mij voortdurend op andere gedachten te brengen. Ik heb namelijk een soort van code geschonden: een wedstrijd loop je uit. Punt. Het leidt tot een aandoenlijke klap op mijn schouder op het ciko-terras en steevast gegniffel links en rechts bij de thee.

Gezien de uitgangspunten van dit blog, is dat prima. Het gaat immers om 'naming and shaming'. De site moet een getrouwe weergave zijn van mijn strijd met de in de kern 'nare hobby' hardlopen.Hardlopen doet pijn, je moet er hard voor werken en het leidt - in mijn geval - niet tot grootste zaken. Drie zaken die de boel er niet makkelijker op maken.

'Schrijf mij ook maar in, de chip ligt in het mandje', zegt M. echter tijdens het eten. Ik schrijf ons beiden dus in voor de Groot Ginkelse Loop. M. houdt de spanning erin. Eerst wil ze hem lopen als 'een trainingsrondje', daarna belooft ze om mij 'te gaan hazen'. Even later stelt ze dat ze er toch ook eerder goed gelopen heeft en suggereert ze 'gaan voor een PR'. Ook Coach J. wil aan de start verschijnen. Als trainster N. ook meedoet - 'ik ben wel een keer je treintje', riep ze mij ooit toe - dan hebben we iets: de actiegroep 'Haas P. naar de 1.40'.

Kom op mensen, zet je eigen ambities opzij. Help die jongen!